24 Aralık 2013 Salı

SÜHEYLA ABLANIN BİZE VEDA YEMEĞİ :(


GURBET ÖNCESİ, ANILARDA KALANLAR :(


ÇİĞ KÖFTE PARTİSİ -2 ;))


Bir geç kalmış masa fotoğrafı daha :( Dört ay süresince ha bugün, ha yarın derken ne yazık ki bu zamana gelmişiz. Fotoğraf kalitesinin düşük olması sebebiyle yayınlayıp yayınlamama konusunda soru işaretleri olsa da kafamda bunların her birisi birer anı olunca sizlerle paylaşmak istedim. Çünkü bu anıları, yaşanmışlıkları blogumda paylaşmak büyük bir keyif benim için. 

Fotoğraflara tek tek bakarken aklıma gelen ilk şey, paramparça bir yürek ve gülücüklerle sakladığım içime akan gözyaşlarım. İlk kez ailemden, sevdiklerimden bu kadar uzağa gelme hüznü ve acısı var bu fotoğraflarda. Bir çok şeyi ilk kez yaşadım bu yıl. Hem sevindim, hem üzüldüm; hem ağladım, hem ayrıldım. Eşimin eli elimde olmasa çok zor olurdu bu ayrılık; ama şükürler olsun, o yanımda.

Malumunuz yaklaşık dört ay önce Amerika'ya geldik. Alışkınız gurbet yaşamlara. Eşimin Ailesinin yarısı farklı farklı ülkelerde. Her yıl bir kaç kez, karşılama ve uğurlama sevinci ve hüznünü yaşarız. Ablamız, abilerimiz uzaklarda olunca Onların gelişinden gidiş sürelerine kadar, bütün aile bir araya gelerek bir arada geçirmeye çalışırız. Onları gurbette bulamayacakları, çok sevdikleri lezzetleri yaparak bir nebzede olsa özlemlerini gidermek mutlu eder çünkü bizi. Genellikle kayınvalidemlerde oluruz hepimiz. Ailenin direğidir kayınpederim ve kayınvalidem. Bizde o direk etrafında toplanmayı tercih ediyoruz. Keyifli sohbetler, saf yapmacıksız paylaşımlar, kocaman bir ailenin bir arada olup omuz omuza olması ne büyük bir mutluluktur. Misafirlerimizin kalma sürelerine göre Susam Abla, Süheyla Abla ve ben evlerimizde ağırlamak için hazırlıklara başlarız. Minik tele konferanslarla kim ne yapacak, nasıl yapacak kararını veririz. Sonra sırayla herkes evine misafir eder. Kimin evinde toplanılıyorsa diğer iki kişi gider ve ona yardım eder. El birliğiyle ikramlar hazırlanır, masalar kurulur ve kaldığımız yerden devam edilir mutlu paylaşımlara.  Maksat birlikte olabilmek, nerede olduğunun bir önemi yok. 


Ben hep hazırlık kısmı, kalan kısmı, ev sahibi, karşılayan ve uğurlayan oldum. Ama bu kez sıra bizde. Giden olduk, uğurlanan, vedalaşan,...Herkes bizim için hazırlıklar yaparken o hazırlıkların keyfini sürmekti bize düşen. Ne çok gezdik, ne çok masalarda yemek yedik, ne güzel ağırlandık. Zevkliymiş ama ayrılık acısı yüreği yakarken biraz da zormuş.Herkese tek tek teşekkür ederim. Canım annem, babam,kardeşim, dayım, kayınvalidem, kayınpederim, ablalarım, yeğenlerimiz, dostlarımız ve Ankaralı Blogger arkadaşlarım. Öyle mutlu ettiler ki bizi... Her birine buradan canı gönülden teşekkür ederim. Allah'a bu güzel insanları hayatıma soktuğu için ne kadar şükretsem az.

Bu masa Süheyla Ablanın bizim için verdiği veda davetine ait. Eşimin en sevdiği lezzetler özel olarak bizim için yapılmış. Hazırlık aşamasında ben olmadığım için çok tuhafıma gitti ilk başta ama sonra alıştım :)) Neler vardı kısmına geçiyorum. Bazı lezzetleri fotoğraflayamadığım için çok üzgünüm ama en azından bunları amatörce de olsa çekmeyi akıl edebilmişim.

BÖREK, SEVGİ DOLU MASALAR
SU BÖREĞİ


SALATALAR, SEVGİ DOLU MASALAR
SEMİZOTU SALATASI


SALATALIK-DOMATES VE YEŞİLLİK TABAĞI

SEVGİ DOLU MASALAR
ÇİĞ KÖFTE
KURABİYE, SEVGİ DOLU MASALAR
HİNDİSTAN CEVİZLİ KURABİYE
SÜTLÜ TATLI, SEVGİ DOLU MASALAR
KADAYIFLI MUHALLEBİ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder